Rozdział 8

[..No niech go diabli strzelą!..]

-Hmm.. To co teraz zrobimy? – zapytał
-My ? To już nie masz dość łażenia za szlamą ? – zamknęła oczy.
Nie odzywał się. Nagle wybuchł.
-Do cholery jasnej! PRZESTAŃ! Może ten cały cholerny Williams czy jak mu tam jest czarodziejem zapytał raczej siebie niż Mionke.
    Hermiona dalej była wzburzona tym co powiedzieli  jej rodzice. Nie wytrzymała i się rozpłakała. Przez tyle lat ? Okłamywali ją. Usiadła na ławce pociągając za sobą Malfoya. On bez słowa objął ją ramieniem. Herm przytuliła się do Jego boku.
- Chodź. Idziemy do mnie.
-Ale…
- Nie ale tylko już. Chodź.
Hermiona przestraszyła się. Czy będzie tam Lucjusz i Narcyza ? Jak przyjmą  to do wiadomości że Dracon zadaje się z takim kimś jak ona? Nie… Zaparła się nogami.
-Zaciągnę cie siłą. – zagroził.
Czyli czytaj : Nie masz wyboru , i tak pójdziesz.
- Merlinie.  Ale z ciebie tyran. – zaśmiałam się.
Doszli do dworku Malfoyów. Dracon jak na dżentelmena przystało otworzył drzwi  i wpuścił brązowooką pierwszą.
-Dzięki.- powiedziała zmieszana.

-Do usług. – powiedział na głos. A w myślach dodał. Zawsze. Jak dobrze że jego ojciec nie żyje… Jest jeszcze Narcyza  , lecz ona szanuje wszystkie dziewczyny które Draco przyprowadza do domu.
Hermiona poszła przodem , i zaczęła rozglądać się po domu.
-Dzień Dobry , mamo. – powiedział blondyn.
-Witaj kochanie.. O! Witam panno Granger.
- Dzień.. Dzień Dobry – zająknęła się.
-  E… Hermiona idź proszę do mojego pokoju. Prosto , w lewo i pierwsze drzwi po lewej stronie.
- Dobrze.
W tym czasie gdy gryfonka szła do pokoju Malfoya , on tłumaczył wszystko swojej matce.
Hermiona po dłuższym czasie znalazła pokój , i nieśmiało weszła.  Pokój był dość duży. Pod ścianą stało imponujące rozmiarami łóżko. A na tym łóżku… siedział piesek. Herm od zawsze lubiła zwierzęta.  Podbiegła do pieska , a on popatrzył na nią swoimi czekoladowymi oczkami i zamerdał wesoło ogonkiem.  Dziewczyna zaczęła głaskać zwierzaka , a on ją przy tym gryzł , ale bardzo lekko ponieważ był to szczeniak , i nie miał jeszcze ząbków. Hermiona nic nie świadoma tego że ktoś się jej przygląda , dalej bawiła się w najlepsze z psiakiem.  Draco patrzył na to swoimi stalowoniebieskimi oczami.   Mógłby tak patrzeć na to godzinami … Uśmiechnął się do siebie , i po cichu podszedł do niej , i szepnął jej do ucha…

__________________________________________________
Witajcie xD Wybaczcie że musieliście czekać , ale mam dość dużo blogów , więc nie mam za dużo czasu a nad tym rozdziałem się napracowałam. Zapraszam do komentowania i oceniania :3